filozofka, tłumaczka, pisarka, członkini redakcji „Praktyki Teoretycznej”, publikowała m.in. w „Tekstach Drugich”, „Krytyce Politycznej” i „Czasie Kultury”. Autorka książek: „Polityka poza formą. Ontologiczne uwarunkowania poststrukturalistycznej filozofii polityki” (2012), „Linie kobiecości. Jak różnica płciowa przekształciła literaturę i filozofię?” (Fundacja na Rzecz Myślenia im. Barbary Skargi, 2016), „Życie, które mówi. Nowoczesna wspólnota i zwierzęta” (Fundacja na Rzecz Myślenia im. Barbary Skargi, 2017) i „O pochodzeniu rodziny” (Wydawnictwo WBPiCAK, 2018). Teksty literackie publikowała w „Czasie Kultury”, „Wakacie” i „FA-arcie”.
Socjolożka i badaczka społeczna, doktorka nauk socjologicznych, adiunktka na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu SWPS. Swoją rozprawę doktorską, obronioną na Wydziale Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego, poświęciła problematyce relacji między rodzeństwem w toku życia. Specjalizuje się w obszarze metodologii badań społecznych, teorii i filozofii społecznej, etyki badań, nierówności społecznych, socjologii płci, socjologii struktury społecznej i socjologii życia rodzinnego. Autorka artykułów naukowych publikowanych w polskich i międzynarodowych czasopismach naukowych.
filozofka, pracuje na Wydziale Filozofii Uniwersytetu Warszawskiego, obroniła doktorat na podstawie rozprawy: „Denaturalizacja macierzyństwa w filozofii feministycznej” pod kierunkiem prof. Magdaleny Środy. Absolwentka filozofii Uniwersytetu Jagiellońskiego, gdzie prowadziła badania nad pismami Jeana Améry’ego. Obecnie zajmuje się filozofią feministyczną, sprawiedliwością reprodukcyjną i historią medycyny na przełomie XVIII i XIX wieku. Publikowała reportaże i teksty popularnonaukowe m.in. na łamach „Wysokich Obcasów”. Organizatorka warsztatów i seminariów feministycznych.
…
Autorka licznych artykułów, raportów i stanowisk na temat zdrowia i praw reprodukcyjnych kobiet. Członkini Sexual Rights Initiative i European Society for Contraception and Reproductive Health.
Urodzona w 1980 roku w Poznaniu, studia – filologię polską, socjologię oraz podyplomowe studium kształcenia tłumaczy – ukończyła na Uniwersytecie Warszawskim. Tu także obroniła doktorat (2007) oraz uzyskała stopień doktora habilitowanego nauk humanistycznych w zakresie literaturoznawstwa (2017). Laureatka programu „Zostańcie z nami” Fundacji Tygodnika „Polityka”, stypendium dla wybitnych młodych naukowców MNiSW, Fulbright Senior Award oraz stypendium Fundacji Aleksandra von Humboldta. Autorka m.in. monografii Maria Konopnicka. Lustra i symptomy (2011) oraz Emisariusze Freuda. Transfer kulturowy psychoanalizy do polskich sfer inteligenckich przed drugą wojną światową (2016).
Profesorka nadzwyczajna w Instytucie Sztuk Audiowizualnych Uniwersytetu Jagiellońskiego (Zakład Mediów Audiowizualnych), kierowniczka Zakładu Mediów Audiowizualnych. Jej zainteresowania naukowe koncentrują się na teorii mediów w perspektywie kulturoznawczej, badaniach nad dźwiękiem, sztuce mediów, e-literaturze, grach wideo w strategiach artystycznych. Aktualne tematy badań własnych: estetyka obrazowania post-cyfrowego (rzeczywistość wirtualna, obrazowanie zautomatyzowane), internet platform, niereprezentacjonistyczna teoria mediów.
Stypendystka Fulbrighta: w semestrze jesiennym 2019/2020 wykładała jako Fulbright Scholar-in-Residence w ramach programu Creative Digital Media w Winona State University (USA).
Zajęcia gościnne: Media Arts Cultures Erasmus Mundus joint degree, Aalborg University (2023, 2024), UCLA Art|Sci Center, Los Angeles (2023), Media Arts Cultures Erasmus Mundus joint degree, Uniwersytet Łódzki (2021, 2024), University of Minnesota (2019), Washington State University-Vancouver (2019), szkoła doktorska w Elsynorze w ramach Re:Sound, 8th International Conference for Histories of Media Art, Science and Technology (2019), Aarhus University (2018), Uniwersytet im. Adama Mickiewicza, Instytut Socjologii (2017), St. Petersburg State University (2016).
Redaktor naczelna „Przeglądu Kulturoznawczego” (od 2020).
W ltach 2019-2024 członkini Board of Directors międzynarodowej organizacji Electronic Literature Organization.
W latach 2020-23 kierowniczka Programu Doktorskiego Nauki o Sztuce w Szkole Doktorskiej Nauk Humanistycznych UJ.
Zastępczyni przewodniczącej Komitetu Nauk o Kulturze Polskiej Akademii Nauk w kadencji 2020-2023.
Członkini Electronic Literature Organization (od 2013), European Network for Cinema and Media Studies (od 2015), European Society for Literature, Arts and Science (od 2017), The International Association of Art Critics (Association Internationale des Critiques des Arts, AICA) (od 2019), Modern Language Association (od 2022).
jest historyczką kultury kobiet, badaczką, pisarką i adiunktem w programie Gender, Sexuality, and Women’s Studies na Uniwersytecie Stanowym Montclair w stanie New Jersey. Jej prace krytycznie badają losy żydowskich pionierek psychoanalizy, które uciekły przed nazistowskimi prześladowaniami z Europy do Stanów Zjednoczonych. Naszkowska analizuje materiały archiwalne i przeprowadza wywiady z historii mówionej, aby zrekonstruować ich w dużej mierze zapomniane biografie. Do jej najnowszych publikacji należy antologia pod redakcją „ Early Women Psychoanalysts: History, Biography, and Contemporary Relevance” (Routledge, 2024). Jej prace zostały docenione stypendium Fulbrighta, grantem Schlesinger Library Grant przyznawanym przez Harvard Radcliffe Institute oraz stypendium Gerald Westheimer Career Development Fellowship przyznawanym przez Leo Baeck Institute.
krytyczka sztuki, kuratorka wystaw, wykładowczyni. Od 2005 roku prowadzi w Warszawie galerię lokal_30 oraz Fundację Lokal Sztuki. W swojej praktyce skupia się przede wszystkim na badaniu i prezentacji twórczości artystek oraz osób sojuszniczych. Współzałożycielka kolektywu Seminarium Feministyczne łączącego w swoich działaniach sztuki wizualne i szeroko pojęta tematykę emancypacyjną. Kuratorka i współkuratorka wystaw prezentowanych w polskich i zagranicznych instytucjach, m.in.: Dzień Matki, Galeria XX1, Warszawa (2005) I HAVE A DREAM, Muzeum Współczesne Wrocław i Center for Contemporary Art, Thessaloniki (2012 i 2013); Sleepless in Warsaw, A.I.R. Gallery, New York (2022), Olbrzymki, BWA Wrocław (2024), Chcemy całego życia. Feminizmy w sztuce polskiej, Państwowa Galeria Sztuki w Sopocie (2024), Chcemy całego życia. Współdzielenie, Galeria Studio, Warszawa (2025). Redaktorka i współredaktorka książek oraz autorka tekstów dotyczących artystek, m.in.: Natalia LL Doing Gender (2014); Ewa Zarzycka. Lata świetności (2016), Zuzanna Janin. Biała kruk (2016), Ucieczka z kina wolność (2017), Karolina Breguła. Ja po rzeźbach nie płaczę (2017), Her Own Way Female Artists and the Moving Image in Art in Poland: From 1970s to the Present (2019), Anna Orbaczewska. Nie wiem jak ci to powiedzieć (2021), I Was Never Bored, last interview with Natalia LL, MS#4 (Magazyn Susch) (2023), Chcemy całego życia. Feminizmy w sztuce polskiej, Państwowa Galeria Sztuki w Sopocie (2024).
Jest ekonomistką, zajmującą się rolą kobiet w gospodarce i włączeniem perspektywy płci do polityki ekonomicznej. Pracowała w Szkole Głównej Handlowej, w Instytucie Gospodarki Światowej, i w systemie ONZ w Nowym Jorku, w zespole Human Development Report, a także w Genewie, gdzie prowadziła program Women and Economy i odpowiadała za przeglądy Beijing +5 i Beijing +10 w 57 krajach członkowskich Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ. Wykładała na Uniwersytecie Georgetown w Waszyngtonie jako Visiting Professor. Jest w Zarządzie Stowarzyszenia Kongres Kobiet i prowadzi Międzynarodowe Forum Kobiet Nauki i Biznesu przy SGH. Dr Rumińska-Zimny jest też ekspertką Europejskiego Instytutu Równości EIGE, Komisji Europejskiej i Parlamentu oraz autorką raportów i publikacji akademickich w języku angielskim i polskim. Jej teksty i wywiady z nią ukazały się m. in. w Forbes Women, Rzeczpospolitej i Pulsie Biznesu.
kulturoznawczyni, adiunktka w Instytucie Kulturoznawstwa i członkini Laboratorium Humanistyki Współczesnej na Uniwersytecie Wrocławskim. W swoich badaniach kieruje się perspektywą humanistyki zaangażowanej. Jej zainteresowania obejmują nowe obszary badań humanistycznych, teorię i praktykę feministyczną, kulturowe aspekty ruchów społecznych oraz historię najnowszą feminizmu. W 2024 roku obroniła rozprawę doktorską pt. „Postfeminizm w Polsce? Kulturoznawcza analiza lokalnego wymiaru zjawiska w kontekście Czarnych Protestów i Strajków Kobiet”, nad którą pracę rozpoczęła pod kierunkiem prof. Doroty Wolskiej, a którą ukończyła pod opieką dr hab. Rafała Nahirnego. Za rozprawę otrzymała I wyróżnienie w konkursie na najlepszą niepublikowaną pracę naukową Archiwum Kobiet w IBL PAN oraz Fundacji Archiwum Kobiet.Uczestniczyła w projektach badawczych finansowych przez NCN Laboratorium humanistyczne jako modus poznania. Od archeologii do projektu pod kierownictwem dr hab. Doroty Wolskiej, prof. UWr i dra Jacka Małczyńskiego oraz Estetyka populizmu. Walka polityczna i doświadczenie estetyczne w Polsce po 1989 roku pod kierownictwem prof. Leszka Koczanowicza. Jesienią 2024 roku, jako beneficjentka stypendium Józefa Tischnera, przebywała w Institut für die Wissenschaften vom Menschen (IWM) w Wiedniu.Obecnie pracuje nad książką podoktoratową o Czarnych Protestach i Strajkach Kobiet w kontekście przemian feminizmu w Polsce.
Historyczka idei, historyczka literatury XIX i XX w. Jest kierowniczką Zespołu Archiwum Kobiet IBL PAN oraz studiów podyplomowych Gender Studies IBL PAN, Studiów Polsko-Żydowskich IBL PAN oraz Szkoły Historycznego Dokumentu Filmowego.
Dr hab. Pracuje jako profesor w Instytucie Historii PAN. Zainteresowania: historia społeczna XIX i XX wieku ze szczególnym uwzględnieniem problematyki gender oraz społecznych aspektów I wojny światowej. Publikacje: „Rodzice, dzieci, dziadkowie…. Wielkomiejska rodzina inteligencka w Polsce 1918-1939”, Warszawa 2003; „Śmierć – wygnanie – głód w dokumentach osobistych. Ziemie polskie w latach Wielkiej Wojny 1914-1918”, Warszawa 2015 oraz artykuły w czasopismach naukowych i pracach zbiorowych m.in. w serii „Kobieta i…..”.
Historyczka, absolwentka Szkoły Nauk Społecznych przy IFiS PAN, pracuje w Instytucie Badań Literackich PAN. Autorka książki „Opowieści o trudach życia. Narracje zwierzeniowe w popularnej prasie kobiecej XX w.”, (Warszawa 2010), redaktorka i współautorka tomów: „Kultura popularna w Polsce 1944-1989. Problemy i perspektywy badawcze” (Warszawa 2012), „Kultura popularna w Polsce 1944-1989. Między projektem ideologicznym a kontestacją” (Warszawa 2015) oraz „Kobiety w Polsce 1945-1989. Nowoczesność, równouprawnienie, komunizm” (Warszawa 2020).
Główny kierunek zainteresowań badawczych: historia społeczna Polski okresu 1944/45-1989, ze szczególnym uwzględnieniem historii kobiet, historia codzienności, analiza dyskursów popularnych, zwłaszcza prasowych i poradnikowych.
Kieruje zespołem badawczym Pracownia Badań Feministycznych przy Instytucie Literaturoznawstwa.
Wykładowczyni Podyplomowych studiów gender działających przy Instytucie Badań Literackich PAN w Warszawie.
Opiekunka studencko-doktoranckiego Koła Naukowego Gender UŚ.
Uczennica prof. Krystyny Kłosińskiej i prof. Luce Irigaray.
Główny obszar jej zainteresowań badawczych dotyczy teorii i filozofii feministycznych ze szczególnym uwzględnieniem lat 60. i 70. XX wieku, a zwłaszcza feminizmu marksistowskiego, feminizmu francuskiego, a także feministycznych teorii społecznej reprodukcji.
Autorka licznych tekstów dotyczących twórczości poetyckiej kobiet drugiej połowy XX wieku.
Prowadzi projekt badawczy dotyczący sprawiedliwości reprodukcyjnej w filozofii i teorii feministycznej.
Interesuje się teorią krytyczną, filozofią feministyczną, zwłaszcza w zakresie problematyki ciała, przestrzeni i materialności. Zajmuje się również zagadnieniami związanymi z kobiecym pisaniem w perspektywie poetologicznej i historycznej. Współtworzy Pracownię Pytań Krytycznych na Wydziale Polonistyki UJ, współredaguje pismo „Wielogłos”. Publikowała m.in. w „Tekstach Drugich”, „Ruchu Literackim”, „Pamiętniku Literackim”, „Wielogłosie”, „Didaskaliach”, „FA-arcie”, „Opcjach”, „Zadrze” i w „Znaku”. Jest autorką książek: W przestrzeniach tradycji. Proza Izabeli Filipiak i Olgi Tokarczuk w sporach o literaturę, kanon i feminizm (Warszawa 2014) oraz Arachne i Atena. Literatura, polityka i kobiecy klasycyzm (Kraków 2017). Zredagowała tomy Sporne postaci polskiej krytyki feministycznej po 1989 roku (Gdańsk 2016) oraz Rozczytywanie Dąbrowskiej (Kraków 2018, we współpracy z D. Kozicką). Mieszka w Nowej Hucie.
Doktora, badaczka społeczna na Wydziale Socjologii UW, autorka tekstów o przemianach życia rodzinnego, intymności i wzorców płci w migracjach oraz w społecznościach wiejskich. Autorka książki „Matka Polka na odległość”, współautorka monografii „Poza granicami: płeć społeczno-kulturowa w katolickich organizacjach migracyjnych”.
Absolwentka polonistyki na Uniwersytecie Warszawskim i Gender Studies IBL PAN. Przygotowuje pracę o polskiej prozie powojennej w perspektywie badań nad męskościami. Współredaktorka m.in. publikacji: Encyklopedia gender. Płeć w kulturze (2014), …czterdzieści i cztery. Figury literackie. Nowy kanon (2016). Koordynatorka studiów podyplomowych Gender Studies IBL PAN.
