Warsztaty medialne. Nauka pisania reportażu, felietonów, recenzji, wywiadów

Celem zajęć będzie zapoznanie słuchaczek i słuchaczy z tematami, estetyką i strategiami dominującymi we współczesnym teatrze, a także przedstawienie podstawowych problemów pracy recenzenckiej (ze szczególnym uwzględnieniem pracy w mediach nie-specjalistycznych).

Zagadnienia do zajęć teoretycznych i praktycznych:

- posty z teatru: jak pisać o teatrze post-dramatycznym, post-ideologicznym, post-estetycznym, post-modernistycznym. Nowe tendencje w estetyce

- krytyk a recenzent: specyfika pracy w wysoko nakładowych gazetach codziennych – dających możliwości dotarcia do większej liczby czytelników, ale zmuszających do kompromisów, uproszczeń, przykrajania tekstów do wymogów bycia „sexy”. Porównanie z sytuacją, pozycją i strategiami krytyków/recenzentów prasy angielsko- i niemieckojęzycznej. Rozmowa na temat zagrożeń, szans i zmian, jakie niosą za sobą nowe media (Twitter, blogi, fora internetowe), gdzie wszelkie wydarzenia kulturalne oceniane są natychmiast przez osoby nie profesjonalne, ale cieszace się zaufaniem odbiorców

- analiza widowiska teatralnego: wspólne oglądanie, dyskusja i opis wybranych rejestracji teatralnych (spektakle Krzysztofa Warlikowskiego, Mai Kleczewskiej, teatru tańca, reżyserów niemieckich i łotewskich) oraz bieżących premier

- praca z tekstem: próba odtworzenia kształtu wybranego spektaklu na podstawie jego recenzji. Dyskusja na temat koniecznych „elementów składowych” recenzji, znaczenia ukrywania bądź eksponowania „ja” recenzenckiego, równoważenia opisu z oceną i „polityki recenzenckiej” (długofalowych działań, mających wpłynąć na kształt i odbiór publiczny opisywanego zjawiska)

- efekt Żiżka – jak wykorzystać swój warsztat, doświadczenie i narzędzia metodologiczne i jak nie dać się im ponieść

- w co się bawią chłopcy, a w co dziewczyny: dlaczego młodzi reżyserzy robią sentymentalne spektakle o miłości, a młode reżyserki – o polityce, Iraku i Holokauście?

- ciało w teatrze – jak je czytać?

- przez teatr do społeczeństwa – temat wykluczeń i zagadnienia genderowe w spektaklach klasyków współczesności (Lupa, Warlikowski, Jarzyna, Augustynowicz, Kleczewska)

- polityka na scenie – teatr zaangażowany, angażujący, polityczny, publicystyczny

Zalecane lektury (we fragmentach):

P. Gruszczyński, Ojcobójcy. Młodsi zdolniejsi w teatrze polskim, W.A.B., Warszawa 2003.
Strategie prywatne, strategie publiczne. Teatr Polski 1990-2005, red. T. Plata, Świat Literacki, Izabelin 2006.
P. Mościcki, Polityka teatru. Eseje o sztuce angażującej, Wydawnictwo Krytyki Politycznej, Warszawa 2008.
H.-T. Lehmann, Teatr postdramatyczny, przeł. D. Sajewska, M. Sugiera, Księgarnia Akademicka, Kraków 2004.
E. Fischer-Lichte, Estetyka performatywności, przeł. D. Sajewska, M. Sugiera, Księgarnia Akademicka, Kraków 2008.
Wybrane teksty z magazynów teatralnych „Dialog” i „Notatnik teatralny” oraz z „Krytyki Politycznej”, przykładowe recenzje z prasy brytyjskiej, amerykańskiej, irlandzkiej i niemieckiej, a także fragmenty dyskusji na temat stanu polskiej krytyki teatralnej, jaka miała miejsce na łamach „Dziennika”.