Schulz i Witkacy – dwie filozofie „różnicy seksualnej”

Dzisiejsze dyskusje wokół kwestii „różnicy seksualnej” zostały zapoczątkowane przez Freuda, który wykazał, że w procesie kształtowania się tożsamości seksualnej jednostki obok czynników natury anatomicznej istotną rolę odgrywają czynniki społeczno-kulturowe. Kwestia ta szybko stała się też jednym z wiodących motywów w literaturze europejskiej XX wieku. W literaturze polskiej szczególnie istotną rolę odgrywa ona w twórczości pisarskiej Brunona Schulza i Stanisława I. Witkiewicza, którzy inspirując się w jakiejś mierze teorią psychoanalityczną autora Objaśniania marzeń sennych zmagają się z nią w swoich tekstach. U Schulza znajduje to swój wyraz w swoiście masochistycznym kulcie kobiecości, co jest wynikiem rozpadu tradycyjnego „patriarchalnego” porządku (degradacja figury ojca). W twórczości Witkacego natomiast mamy do czynienia z próbą artystycznego spenetrowania edypalnych korzeni tożsamości seksualnej podmiotu. Z dramatów pisarza na szczególną uwagę zasługuje pod tym względem Kurka wodna, zaś spośród powieści Nienasycenie.

Wykładowca: prof. dr hab. Paweł Dybel