Postantropocentryczne ciała: symbionty, protezy, liminalne życia

Na zajęciach omówimy wybrane zagadnienia wyznaczające najnowsze tendencje w refleksji nad ciałem prezentowane przez Donnę Haraway, Elizabeth Grosz i Rosi Braidotti i in. Dokonamy rekontekstualizacji pojęć kobiecości i męskości w obrębie posthumanizmu, gdzie powraca namysł nad wypartym niegdyś życiem w ogóle – zoe. W tej perspektywie badawczej ludzkie ciała stanowią zaledwie niewielką grupę wśród ogromnej ilości ciał zwierzęcych, roślinnych i in. jak np. drobnoustroje, zamieszkujących jednocześnie przestrzeń jednej planety; ludzkie ciała same też nie są przecież całkowicie ludzkie. Tak postrzegane ciała – nie jako jedność ale jako wielość, i nie jako wyodrębnione z otoczenia ale ściśle z nim powiązane – narzucają konieczność ponownego przemyślenia tradycyjnych podziałów: natura/kultura, ludzkie/nie-ludzkie, naturalne/sztuczne, organiczne/nieorganicze. W czasie kursu przeanalizujemy wpływ tego nowego sposobu myślenia o ciałach na zagadnienia związane z płcią; zastanowimy się nad tym jakie znaczenie ma podział na kobiece/męskie oraz żeńskie/męskie w czasach biologii i (bio)technologii a także jakie ma to konsekwencje dla refleksji nad seksualnością.

Wykładowczyni: dr Monika Bakke