Artykulacja, emisja – elementy autoprezentacji
Zajęcia odbywają się w formie ćwiczeń praktycznych. Niezbędny jest wygodny, niekrępujący ruchów strój, miękkie obuwie oraz koc lub karimata.
Metody nauczania: zajęcia wypełniają zajęcia praktyczne – ćwiczenia oraz wykłady z podstaw fonetyki opisowej języka polskiego. 6h (4 razy 1,5h)
Treści merytoryczne przedmiotu: oddychanie – zdejmowanie napiecia, techniki relaksacyjne, elementy jogi; narodziny dźwięku – dźwięk niearykułowany i artykułowany, formowanie dźwięku, rezonatory w mowie (dźwięczność mowy); wymowa głosek polskich – wymowa samogłosek ustnych i nosowych, wymowa spółgłosek, technika artykulacji słowa (nagłos, śródgłos, wygłos), akcentowanie (wyrazowe, logiczne, emocjonalne), korelacja oddechu ze słowem; komunikatywność – poziomy natężenia głosu (stopniowanie, kontrast, monotonia), artykulacja zbiegów i zbitek spółgłoskowych.
Cele przedmiotu: Zdobywanie świadomości poprzez naukę prawidłowego oddychania, uwrażliwienie na dźwięki nieartykułowane i artykułowane mowy, usprawnienie oddechu i artykulacji, poszerzenie świadomości językowej.
Lektury:
- Mieczysława Walczak-Deleżyńska, Aby język giętki wybór ćwiczeń artykulacyjnych od Tennera do Toczyskiej, PWST w Krakowie, Wrocław 2001.
- Bogumiła Toczyska, Sarabanda w chaszczach, Wyd. Podkowa, Gdańsk 1997.
- Kazimierz Gawęda, Jerzy Łazewski, O błędach wymowy – książeczka dla dzieci tudzież wyższych urzędników państwowych, Wyd. Kwadrat, Białystok 2004.
Wykładowczyni: dr Katarzyna Skarżanka


