Czytelnia: Blanka Błuś, Moje ślady (albo szlaki) po Kozyrze

W warszawskiej Zachęcie na przełomie 2010 i 2011 roku odbyła się wystawa prac Katarzyny Kozyry, pod tytułem Casting i pod tymże pretekstem. Miał on wyłonić aktorów do autobiograficznego filmu artystki, która nie stawiała przed kandydatami ograniczeń co do wyglądu, wieku, płci, rasy i klasy. Liczyło się emocjonalne zaangażowanie i pomysł, czyli cechy najbardziej wyraziste w twórczości i osobowości Kozyry. Dzięki (retrospektywnej) ekspozycji można było przypomnieć sobie co nieco dokonań artystki oraz obejrzeć filmy, które dla autorki Summertale były najważniejsze i, jak pisze Przewodnik po ekspozycji,  w sposób znaczny „wpłynęły na jej twórczość”. Dzięki materiałom prasowym, książkowym i filmowym można było nie tylko przygotować się do odegrania roli w castingu, lecz także pomyśleć chwilę o swoim kruchym bycie, oraz zadumać się nad światem i jego prawami. Efekty castingu i nagrania kandydatów do ról w filmie podziwialiśmy na ekranach w kilku miejscach na klatce schodowej i w szatni Zachęty, więcej zobaczymy dopiero jesienią we Wrocławiu. Zanim to jednak nastąpi, pragnę zaproponować chwilę namysłu nad filmami, które mogą być pomocne w  odczytywaniu trudnej sztuki Kozyry. To moje szlaki po wystawie.

Czytaj dalej
Przejdź do czytelni